چرنوبیل هم تموم شد . پوف . و واقعا پوف.عجب سریال سهمگینی بود.عجب مینی سریال درست و به جایی بود . کیف کردم از خوب بودنش و غصه خوردم به خاطر حقیقتاش . اینکه همیشه آدمی که حقیقت و بگه برنده نیست.هرچند اون به هر نحوی حداقل با خودکشیش تونسته برنده شه.عجب این سیاست کثیفه.چقدر توش دروغه برای یکم بیشتر پشت میز نشستن.چقدر فساد.و چقدر جون آدما برای دولت ها تو کمترین جایگاه براشون.اون ده دقیقه ی اخر سریال که تصویرای واقعی فاجعه و همراه عکس واقعی شخصیت ها نشون میداد با توضیحاتش فوق العاده بود.یه پایان درست.وقتی عکسای واقعیش و دیدم تازه فهمیدم جقدرررر نزدیک به واقعیت سریال و ساختن.
راستی رُز بولتن تو دادگاه چیکار می کرد؟:)) دنبال رمزی هم می گشتم!
ببینید این سریالو.کمه.اما پرباره.خیلی پربار.کلی حقیقت بهتون سیلی میخوره و کلی چیز یاد میگیرین در مورد داستان این روزای کشورا.هسته ای ...
یکی از چیزایی که از سریال دوست داستم داستان گویی اون بود . اینکه تو نه تنها با تصویر یلکه با اطلاعات و دبالوگ هایی که پرداخته میشه تعریف درست و به بیتنده بدی. اونم به وسیله ی دو تا از شخصیت های فوق العاده ی سریال.لگاسوف و شربینا. اینکه جز به حز توضیح می دادن لحطه به لحظه به وحشتت اضافه میشد.خیلی قدرت می خواد که بتونی با دیالوگ یه سریال ترسناک و نشون بدی ...
و یکی دیگه از چیزایی که دوست داشتمم این بود که سریال تمام اون اطلاعات و میده و تو به عنوان کسی که انگار سر یه کلاس فیزیک نشستی و دبیرش با آسون ترین شکل ممکن داره بهت توضیج میده می فهمی چه خبر بوده توی داستان.مخصوصا اون سکاتس اخر اپیزوده اخر که انفجار هسته ای که تو سکانس اولِ اپیزود اول افتاده بود و نشون داد.عالی. وری گود . دست مریزاد . چسبید .