این ۶ نفر تاریخ معاصر افغانستان و که گوش می دادم.که بعد از هر انقلاب و هر کودتایی که چند ماه و چند سال طول می کشید و هر کس که بر مسند قدرت می نشست یه متن پیروزی تو رادیو می خوند و چند ماه بعد کله پا میشد و دوباره یکی دیگه جاش می نشست و این روند و تکرار می کرد از شدت مضحک بودن این اتفاق خندم می گرفت.خنده ای تلخ تر از زهر. افغانستان شهر دوست داشتنی ای بوده همیشه برام که مثل ایران سرش خیلی دعوا بوده و هر بار هر کسی اومده یه تیکه ازش و به آتیش و خون کشیده و رفته. کشور دوست داشتنی ای که مثل کشور همسایه ش زامبی ها گرفتنش و نمی ذارن نفس بکشه ...