تو تمام دقایق سریال خاتون تو اکثر اپیزوداش یه بغض و غمی همراه آدمه.نمی دونم دلیلش کدومش می تونه باشه. هم ار عشق عجیب و عمیق و تلخ خاتون و سرهنگ شیرزاد ملک وسط جنگ جهانی دوم.یا اون غمی که برای سرزمین زخم خورده ی عزیزمون توش موج می زنه. رشادت ها و قربانی شدن ها و فدایی شدن ها کلی آدم در طول تاریخ ... هرچی هست حس بی نظیریه...
تو قسمت نهم هم یه تک سکانس کوتاه خانوم کارگردان بازی کرده بود. آدم‌ لذت می بره یه خانوم همچین پروداکشن عظیم و خفنی رو ساخته و رهبری می کنه.