این کتاب رو در شرایط خاصی خوندم. و بر خلاف بقیه کتاب های جناب داستایفسکی خیلی دوستش داشتم. گویا این کتاب رو در اواخر عمرش نوشته و داستان برگرفته از یک‌ اتغاق واقعی بوده. بر خلاف بقیه کتاب های این نویسنده با حجم کمی که داره تمام اعتراف های راوی تو تمام‌ وجود آدم رسوخ میکنه.اعتراف هایی که مثل خود راوی هم بهش حق‌ میدی و گاهی هم نه. زن چرا خودکشی کرد؟ سوالی که از ابتدای کتاب تا انتهاش درگیرت میکنه. و با پایان کتاب آشفتگی احوالات راوی با تو باقی خواهد ماند .