پوف . چی بود این لامصب؟ دهنم سرویس شد به معنای واقعی کلمه . یعنی یه جاهاییش نگه داشتم فیلم و رفتم دمِ پنجره نفس بکشم . قلبم سنگین شده بود . چی بود این؟ در این حَد فکر نمی کردم تلخ باشه . زهرِ مار بود . زهرِ مار ..
نمی دونم در موردش چی بگم . چند تا حسم قاظی هم شده . بهتره از اینجا شروع کنم . این فیلم هیچ وقت اکران نمیشه . آره . این روزا درمیشیان در به در دنبالِ مجوز گرفتن برا اکرانشه تا بتونه از توقیف درش بیاره . اما این پُستِ منو به خاطر داشته باش این فیلم هیچ وقت اکران نمیشه . شایدم بشه ها. اما مطمئن باش این فیلمی که من دیدم با مدت زمانِ یک ساعت و چهل و هفت دقیقه به هیچ وجه اکران نمیشه . شاید نیم ساعتشو بزنن . نه حتی بیشتر بالای چهل و پنج دقیقه رو شیرین می زنن . شک نکن تو این موضوع . من تو فکر اینم این فیلم چظوری مجوز ساخت گرفت؟ چه ظوری تو جشنواره پخش شد ؟ مگه میشه ؟ عجیب بود .
فیلم تمامن سی ا سیه . کُلش . از اول تا اخرش. از اون سی ا سی ها که پر از نیش و کنایه به صورتِ مستقیم به یه دوره ایه . رد شدن از خط قرمزهای عجیبی که من هنوز تو کفِش هستم .
این فیلم هیج وقت اکران نمیشه. اما حیف . این فیلم . همین فیلمی که من دیدم .بدونِ تیکه پاره شدن و سان سور اگه اکران میشد تا سال ها هیچ فیلمی به فروشش نمی رسید . حیف که خیلی ها نمی تونن این فیلم و ببینن . به نظرم بهتره کارگردان مثل سنتوری نسخه با کیفیتش و خودش پخش کنه . سنگین تره . جالبه که خوندم این فیلم همین فیلم هم با هفده دقیقه سانسور تو جسنواره پخش شده . بعد هم تصمیم گرفته شده سی دقیقه ش هم زده بشه برای اکران که بعدش کلا به این نتیجه رسیدم توقیف شه بهتره ! ..سَرِ سیمرغ گرفتنش هم که حتما یادت هست جی شد . دقیقه نود سیمرغِ نوید محمد زاده رو دادن به عطاران و ..
فیلم یه فیلم تمام سیاهِ . صد در صد سیاه . بدون حتی یک در صد امید . پُر از تَنِش . پُر از دلهره . اضطراب . من این تدوین و تو عمرم تو هیچ فیلمِ ایرانی ندیده بودم . قشنگ تو همپای نوید محمد زاده .که شخصیتِ یه ادم بی اعصاب و بازی می کنه اعصابت می ریزه بهم . می دونی؟ حالاتِ درونی شخصیت و تو می تونی با تدوین ببینی .
فیلم در مورد منِ . در موردِ تو . در موردِ تمام ماهایی که داریم تو این مملکت زندگی می کنیم . فیلمِ خودِ ما و اتفاق هایی که هر روز داره برای ما پیش میاد و نشون میده . به طرزِ سخت و سنگین و کوبنده هم نشونمون می ده .بدونِ تعارف. فیلم در موردِ یه پسری هست به نامِ نوید..یه پسرِ کورد..(راستی کورد ها با دیدنِ این فیلم عاشق این نوید میشن بدون شک)... که دانشجویی بود که به خاطرِ اتفاق های اون دوره ی کشور از دانشکاه اخراج میشه .ستاره دار ! زندگیش می ریزه بهم . تمامِ زندگیش . کُلِ فیلمو هم پای این شخصیت و دَر به دَری ها و بدبختیاش می شیم تا تهش . وای از تهش . سکانس تهش ضربه اخر و میزنه . تیرِ خلاص . سیاهی و کامل می کنه و می بنده .
فیلم پُر از بازیگر نیست . یه نوید محمدزاده ست و یه باران و یه رضا بهبودی . مظورم شناخته شده هاست . اما پُر از بازیکرهای تیاتری درست درمون که شاید چهره شون آشنا نباشه اما اگه تیاتری باشی همشون و می تونی بشناسی .
من تا حالا فیلمی از درمیشیان ندیدم و خوشحالم اولین فیلمم ازش این فیلم بود . بهترین فیلمش . بدون اینکه بقیه فیلماش و دیده باشم . بهترین بازی تمامِ عمرِ نوید محمد زاده س بدون شک . بعد تر از این هم نمیتونه مثلِ این فیلم بازی کنه . تمامش میشه کپی . حتی تو این فیلم از شاهکار ابد و یک روز هم بهتر بازی کرده بود . بهترین بازی باران جانِ کوثری . بدون شک . چقدر عاشقانه های این دوتا مَلموس و واقعی و ناب درومده بود . جقدر خوشمزه و عالی بود . تنها نقطه ی روشن فیلم بعضی جاهاش همین عاشقانه هاشون بود . دیالوکاشون . بازی محشرشون . ببین جی بوده فراستی گفته بازی پسرِ فیلم درومده !!
یه فیلم که میخکوبت می کنه تا تَهِ فیلم . ریتم عالی . بدون سکته . بازی ها محشر. فیلم برداری بی نظیر.. تدوین شاهکار .. اگه تو یه جوونی با دغدغه های امروزی . که هم من می دونمش و کرفتارشم . هم تو . خودِتو توی نوید می بینی . شک نکن . خوبی این فیلم اینه سختی ها . بدبختی ها لجنزار هایی که نشون میده فیک نیست . پَسِت نمیزنه . از بس واقعیه . از بس بدونِ اداست . از بس خود خوده اون چیزیه که هروز و هر ساعت داریم می بینیم .
نمی دونم پیشنهاد کنم ببینیش یا نه . نمی دونم اصلا میشه به این راحتی ها این نسخه پیدا شه برای دیدن یا نه . اما بدون بعدش حالت خراب میشه . اما ببین . بزار حالت حراب شه . اما ببین . جون یکی از بهترین فیلم های چندین سال اخیر ایران و از دست دادی با ندیدنش .