دیالوگ های این سریاله خوبه. بد نیست. ترکیبی از دیالوگ های شبیه به حسن فتحی و سعدی سینما علی حاتمیه . ولی همین شبیه بودنش باعث میشه در عین خوب بودنش نچسبه به آدم . انگاری که نویسنده نشسته و دیالوگ های این دو بزرگ سینما رو از روش کپی کرده و معجونی در اورده که شبیه به دو تاشون هست و نیست . خلاقیت پس کجا می ره؟ کپی کردن که کاری نداره .

+ بعد این دختره نیکی نصیریان . همون دختر شیش جیب پوش و تیریپ لَش سریال بزنگاه که بچه ی عطاران بود چرا انقدر یخ بازی می کنه؟ یه ذره احساس تو صورت و دیالوگ گفتنش نیست . خیلی ماسته.