خاک سرده؟ این که آدمیزاد زود به زندگی عادت می کنه باگِ خلقته؟ این حجم خوشی و شنگولی وسط این لجنزاری که هنوز توشیمم طبیعیه؟ شاید این طبیعیه و نباید خیلی آدما رو متهم کرد به بی وجود بودن. فقط اگه طبیعیه پس چرا برا ما طبیعی نشد؟ تمام آدما اون روزا تو عشق و حال بودن و موشکا فقط بالا سر ما چاق سلامتی می کردن؟ دلم میخواد روز نوشت اون ماه های جهنمی که تو نت گوشیه اینجا بریزم. نباید یادم بره‌.